فاطمه سادات محمدی
آستان بهارستان؛ در اندیشه رهبر انقلاب آیتالله خامنهای، زن تنها “نیمی از جمعیت” نیست؛ بلکه عنصری است که نقش او در تاریخ بشریت، حساسترین و ماندگارترین نقشهاست.
ایشان به زیبایی میفرمایند: “اگر بنای آفرینش انسان و جهان را به دو بخشِ کارهای ظریف و سفتکاری تقسیم کنیم، بخش اول که ظریفکاریها و رشتهرشته پروردن احساسات و عواطف بشر است، در اختیار زن است.”
نگاه رهبر انقلاب به زن، نگاهی توحیدی است. ایشان با استناد به قرآن، جایی که خداوند برای مؤمنان به “آسیه” همسر فرعون و برای کافران به “همسر نوح” و “همسر لوط” مثال میزند، ثابت میکند که معیار ارزش در پیشگاه الهی، جنسیت نیست، بلکه “تقوا” و “ایمان” است. زن میتواند چنان اوج بگیرد که الگوی تمام مؤمنان تاریخ شود و میتواند چنان سقوط کند که در زمره کافران قرار گیرد. این یعنی استقلال شخصیت زن در قرآن.
اما مهمترین آورده انقلاب اسلامی برای زنان، احیای “کرامت” آنان بود. پیش از انقلاب، نگاه به زن در دوران طاغوت، نگاهی اپیزودیک و مصرفی بود. انقلاب اسلامی با تأسی از مکتب فاطمی، زن را به جایگاه اصلی خود بازگرداند. مقام معظم رهبری این کرامت را در سه ساحت به تصویر میکشند:
نخست، ساحت معنویت. جایی که زن میتواند به بالاترین مقامات علمی و فقهی برسد. امروز بانوان مجتهده و دانشمند ایرانی، پرچمدار این نگاه هستند.
دوم، ساحت اجتماع. ایشان معتقدند بیعت زنان با پیامبر (ص) در صدر اسلام، سند محکمی بر حق حضور سیاسی آنان است. زنان نه تابع رأی مردان، که خود مستقلاً در سرنوشت جامعه سهیماند.
سوم، ساحت خانواده. در نگاه ایشان، زن مدیر خانواده است. اگر زن به خانواده پایبند شود و فرزندان را با عاطفه و معارف دینی تربیت کند، نسلها بالنده خواهند شد. این هنر زن است و منافاتی با تحصیل و کار و سیاست ندارد.
در نهایت، آنچه از منظومه فکری رهبر انقلاب استخراج میشود، ارائه “الگوی سوم زن” است؛ زنی با عفت، فعّال، عفیف و تأثیرگذار که نه شرقی و نه غربی، بلکه اسلامی و انقلابی است و میتواند زمینهساز تمدن نوین اسلامی باشد.پایان پیام/۱۱۰
